E-health: hoe het niet werkt voor mij

Op een website over marathons zie ik een aantrekkelijke aanbieding voor digitale begeleiding bij blessures. Deze wil ik ook wel eens proberen: voor een luttel bedrag mijn chronische hardloopblessure nog meer onder controle krijgen en tegelijkertijd een middel ondergaan dat ik als businesscoach aan zorgprofessionals adviseer: digitale begeleiding aan cliënten en patiënten.


Uitgebreide vragenlijst
Het begint met een uitgebreide vragenlijst. Ondanks veel vragen krijg ik het gevoel dat ik nergens ruimte heb om mijn specifieke situatie naar voren te laten komen en mijn klachten goed te omschrijven. En als er dan na ongeveer 24 uur een schema komt is mijn teleurstelling groot. Een schema waar ik niets mee kan, wat heel ver afstaat van wat ik nu weer kan en geen enkele technische aanwijzing omvat over mijn looptechniek. Want na al die jaren blessureleed is het voor mij wel helder dat mijn hardlooptechniek de oorzaak is van mijn blessureleed, samen met eenzijdig bewegen (en leeftijd…).

Boos
Verontwaardigd schrijf ik een boos mailtje waarin ik provocerend geld terug eis. Daar komt snel een reactie op. Met dan wel een toelichting op het schema. Als die toelichting bij het schema had gezeten zou ik al aanzienlijk minder geïrriteerd zijn geweest. Dan had ik geweten dat er echt was gekeken naar mijn gegevens, al waren die gegevens niet toereikend voor een echt persoonlijk advies.

Moraal van dit verhaal
Digitale vragenlijsten, begeleiding op afstand, het is allemaal prachtig en biedt veel mogelijkheden om klanten nog veel beter te helpen. Maar het gaat dan wel net om de juiste ‘touch’ te vinden waardoor klanten zich erkend en herkend voelen zodat jij ze echt kan helpen en zij zich dus geholpen voelen. En de juiste mix van klanten helpen met een passend verdienmodel. Dat betekent misschien eerst jezelf als zorgaanbieder heel veel vragen stellen voordat je een dergelijk digitaal product aanbiedt.