5 lessen die we kunnen leren van een mooi artikel over Picnic voor onze contentstrategie

En dan heb je een goed profiel en meer dan 500 connecties op LinkedIn en dan, dan begint het pas. Dan gaat het erom dat je zichtbaar wordt, dat je in beeld komt en blijft bij jouw ideale klant.

Het ook voor niet-logistiek mensen interessante artikel “5 lessen die we kunnen leren van Picnic en haar 20 minuten tijdsvenster” biedt 5 lessen voor iedereen die contentstrategie wil inzetten.

1. Een aansprekend voorbeeld

Picnic als bedrijf begint aan de weg te timmeren, dat valt op, daar willen we allemaal wel wat van leren.

2. Het artikel getuigt van kennis en visie

De auteur van het artikel (@Nikkie den Dekker) heeft duidelijk verstand van zaken en een visie die voortdurend impliciet blijkt in het stuk. En dan heeft Nikkie ook nog eens een ‘professionele kopregel’ (de 120 tekens bij haar foto waarin ze zegt wat ze doet en voor wie) die geheel aansluit bij de inhoud van het stuk.

3. De opbouw leent zich uitstekend voor extra aandachtsmomenten op social media zonder grote tijdsinspanning

De 5 lessen die Nikkie geeft zijn ook allemaal apart te gebruiken, als update, met dan een verwijzing naar het hele artikel. Dus bij plaatsing extra onder de aandacht van je doelgroep, en dan nog minimaal 5 keer door iedere les apart als titel van een update te gebruiken, dat dan toe te lichten en vervolgens naar het hele artikel te verwijzen. En na die 5 keer kan Nikki ook nog wel even door, als Picnic weer in het nieuws is, als de transportsector in het nieuws is, of de files, of dat er teveel bezorgdiensten in woonstraten rijden enzovoort.

4. Herkenbare problemen en oplossingen

Zonder kenner te zijn van de logistiekbranche verwacht ik dat vragen als de lengte van de ritten, hoe communiceer je met klanten over bezorgtijd van groot belang zijn in die sector. Nikkie stipt de problemen aan, en noemt ook mogelijke oplossingen.

5. Een vraag

Tenslotte eindigt Nikki ook nog met een vraag. Ik zie nog geen mensen die die vraag hebben beantwoord, maar de vraag stellen alleen al roept op dat je toch bij jezelf te rade gaat, dat je je brein aan het werk zet, en dat terwijl je ook met je brein nog bij het artikel bent.